Meleğin Çürüyüşü: Bereket Denizi 4 kitabının kapağı

Meleğin Çürüyüşü: Bereket Denizi 4

Yazar: Yukio Mişima

Çevirmen: Püren Özgören

Yayınevi: Can Yayınları

ISBN: 9789750719813 · 232 sayfa · Türkçe · Karton kapak · Yayın: 2010

Fiyat: ₺420,75 – Tedarik edilecek

Kitap hakkında

Meleğin Çürüyüşü, artık dünya edebiyatının en temel metinlerinden biri olarak kabul edilen Bereket Denizi’nin dördüncü ve son kitabı. 20. yüzyılın ilk yıllarında Bahar Karları’yla başlayan hikâye, 1960’ların sonunda, Meleğin Çürüyüşü’yle sona eriyor. İroni ve ölüm önsezisinin damgasını vurduğu bu can alıcı trajedi, daha önceki romanlara dağılan temaları nihayet bir araya getiriyor: Saray gelenekleri ile samuray idealinin çöküşü, Budist felsefe ile estetiğin değeri ve hepsinin özünde, Mişima’nın modern çağa dair karamsar görüşleri... Bereket Denizi, dörtlemenin en simgesel anlatısını oluşturan, görkemli bir final sahnesiyle noktalanıyor.

“Bu kitaplara,” diyor Yukio Mişima, “yaşamla ve bu dünyayla ilgili hissettiğim ve düşündüğüm her şeyi yansıttım.” Bereket Denizi, Japonya’yı asırlar boyunca besleyen kültürel unsurların birer birer yok edilişinin destansı hikâyesi. Hayatı da romanları kadar çarpıcı olan Yukio Mişima’nın sayfalarında gezindikçe, bir kültürle birlikte bu kültüre inanmış yazarın da kendi sonuna doğru nasıl ilerlediğini görebiliyoruz.

Yapay zekâ özeti

Bereket Denizi dörtlemesinin son kitabı, 1970'lerin başında yaşlı ve zengin bir hakim olan Honda'nın, kendisini önceki kitaplardaki arkadaşlarının reenkarnasyonu olarak gördüğü genç bir yetimi evlat edinmesiyle başlar. Mişima, ironi ve ölüm önsezisinin damgasını vurduğu bu trajik anlatıda, Japonya'nın yirminci yüzyıl deneyimini ve kültürel değerlerinin çöküşünü, Honda'nın seksen yıllık yaşamı boyunca takip eder. Dörtlemenin tamamında olduğu gibi, son kitapta da Budist felsefe, samuray ideali ve modernliğin boşluğu iç içe geçmiştir. Okur yorumlarında, kitabın dörtleme içinde güçlü bir kapanış sunduğu ancak ilk üç kitaba kıyasla daha yavaş tempoda ilerlediği vurgulanmaktadır. Mişima, romanı tamamladığı gün intihar etmiş, böylece kendi yaşamını eserine son noktayı koyan bir yazarın ölümü ile kitabın sonu sembolik bir birliktelik kazanmıştır.

Bu özet yapay zekâ tarafından kaynaklardan derlenmiştir.