
Pnin
Yazar: Vladimir Nabokov
Çevirmen: Tomris Uyar
Yayınevi: İletişim Yayınları
ISBN: 9789754707557 · 172 sayfa · Türkçe · Karton kapak · Yayın: 2002
Fiyat: ₺272,00 – Tedarik edilecek
Kitap hakkında
Pnin’in baş kişisi Profesör Pnin, Lolita’nın Humbert Humbert’i gibi, Solgun Ateş’in Kinbote’u gibi, Vladimir Nabokov’un yerinden yurdundan kopmuş kahramanlarından biridir. Amerikan üniversitelerinden birinde Rus Dili ve Edebiyatı dersleri vermektedir. Pnin bu ‘yeni’ dünyada şaşkındır. Eski Dünya’dan yenisine taşıdığı anıları arasında sevdiği ama aşkına karşılık vermemiş bir eş ve onun oğlu, yürekten sevdiği anadili, eski tarz bir mizah, eski tür bir zerafet, bazı entelektüel ve dilsel incelikler, kimileri kahkahalara yol açan köklü alışkanlıklar vardır. Pnin, diretmeleri, tutturmaları, hayatla ilgili ‘miyopluğu’ içinde günü geçmiş ve komik bir karakter gibi görünür. Ama Nabokov bütün benzer karakterleri gibi, bu şaşkın roman kişisi aracılığıyla da okuru kendi şaşalamaları, kendi çıkmazları hakkında düşündürmek ister. Hepimiz, özellikle burnu kitaptan çıkmayanlarımız, çeşitli biçimlerde birer yaşama acemisi değil miyiz? Pnin kadar olmasa da yaşamın bize kurduğu tuzaklara tepetaklak düşmeye her an hazır değil miyiz? Pnin, ayrıca Vladimir Nabokov’un yazar ustalığını belgeleyen, temalarını tekrarlayan romanlarından biridir. Nabokov her zamanki gibi sorar: Yazar, kişisini ne derece nesnel bir sesle anlatabilir? Anlatan’la anlatılan birbirlerinden sandığımız kadar uzak, yoksa tehlikeli biçimde yakın mıdırlar? Yoksa arada bir yerde, tehlikeli bir noktada pusu kurmuş bekleyen bir üçüncü bir ‘ses’ mi vardır?
Yapay zekâ özeti
Nabokov'un Lolita sonrasında yazdığı bu roman, Amerikan üniversitesinde Rus Dili öğreten Profesör Pnin'i merkeze alır; göçmen hocası, eski dünyasından taşıdığı anılar, dilsel incelikler ve köklü alışkanlıklarla yeni ortamda şaşkın ve komik görünür. Kitap, başlangıçta gülünç davranışlarının altında kayıp, sadakat ve geçmiş travmasını ortaya çıkarırken, anlatıcının Pnin üzerindeki otoritesini de sorgulamaya açar. Nabokov, bu karakter aracılığıyla okuru kendi şaşalamaları ve çıkmazları hakkında düşündürmeyi amaçlar; yalnızlık ve komedi teması, kişisel deneyimi tarih ve toplumsal düzenle ilişkilendirir. Eser, güvenilmez anlatıcı, dil oyunu ve motif tekrarı gibi tekniklerle yazarın ustalığını belgeleyen, temalarını tekrarlayan romanlarından biridir. Kitap, burnu kitaptan çıkmayanlar da dahil olmak üzere yaşamın tuzaklarına karşı hazırlıksız olan okurları için, hafif bir suçluluk duygusunun eşlik ettiği eğlenceli bir deneyim sunmaktadır.
Bu özet yapay zekâ tarafından kaynaklardan derlenmiştir.