Suçsuzlar

Kitap hakkında

Hermann Broch, 19. yüzyılın klasik sanat biçimlerinden birini neredeyse tanınmayacak şekilde dönüştüren büyük 20. yüzyıl romancıları geleneğine aittir. Modern roman artık “eğlence ve eğitim” (Broch) işlevi görmüyor ve yazarları artık alışılmadık, duyulmamış “olay” (Goethe) anlatmıyor ya da okura “öğüt” (W. Benjamin) verecek bir hikâye anlatmıyor. Daha ziyade okuru, hikâyeyi anlayabilmesi için kendisini de dahil etmeye hazır olması gereken sorunlar ve kafa karışıklıklarıyla karşı karşıya bırakıyor. Bu dönüşümün sonucu, pasif büyülenme olasılığı en yüksek olan popüler bir sanatın en zor ve ezoterik sanatlardan biri haline gelmesi olmuştur.

“Proust, Joyce ve Broch'un romanları (aynı zamanda her biri kendi tarzında bir sınıf olan Kafka ve Faulkner'ın romanları) bir yandan şiirle, diğer yandan da felsefeyle dikkat çekici ve ilginç bir yakınlık içerisindedir.”

–Hannah Arendt

“Avrupa edebiyatının Joyce'tan bu yana yetiştirdiği en büyük romancı.”

–George Steiner

Yapay zekâ özeti

Hermann Broch'un hayattayken yayımlanan son romanı Suçsuzlar, on bir hikâyeden oluşan ve 1913 ile 1933 arasında geçen olayları konu alan bir yapıttır. Kitap, Nazi Almanya'sının yükselişine zemin hazırlayan toplumsal çürümeyi ve apolitizmi, sıradan insanların gündelik kaygıları arasında anlatır; karakterler büyük kötülükler yapmasa da, doğruyu bilmelerine rağmen sessiz kalmaları ve sorumluluk almamalarıyla suçlu hale gelirler. Broch, suçu yapılan bir eylem değil, yapılmayan ya da görmezden gelinen bir şey olarak ele alır ve okuru bu karmaşık sorunun içine çekerek kendi çözümlemesiyle baş başa bırakır. Okur yorumlarında vurgulanan bu yaklaşım, umursamazlığın bireysel bir tutumdan öte siyasi hayatı da şekillendiren tehlikeli bir güç olduğunu gösterir. Kitap, Broch'un varoluşun yeni alanlarını keşfetme yeteneğini sergileyen ve felsefi derinliğiyle okuyucuyu zorlayan bir eserdir.

Bu özet yapay zekâ tarafından kaynaklardan derlenmiştir.